Linksom of Rechtsom?

Juni 2015 – Veerle Ultee

 

Een paar keer per week loop – nou ja ‘sjok’ – ik een rondje hard. Ik loop altijd hetzelfde rondje twee keer. De voordeur uit en dan linksom. Vandaag moesten er twee brieven op de bus. Er staat een brievenbus op mijn looproute, maar wel aan het einde van mijn rondje. Ik had niet veel zin om de eerste kilometers met twee enveloppen rond te rennen, dus ik nam ik een ingrijpend besluit: ik liep mijn rondjes een keer rechtsom.
 

loesje verdwalen

Vijftig minuten lang werd ik vervolgens uitgedaagd en geprikkeld. Het eentonige rondje dat ik de afgelopen maanden tientallen keren liep, zag er anders uit. Ik moest nadenken over waar ik af moest slaan. Zag details van huizen die ik niet eerder zag. Billboards vielen me op, de weg voelde anders. Ik had op andere stukken dan normaal de zon op mijn gezicht. En ik ontdekte nieuwe stukjes stoep.
 
Dit klinkt misschien wat overtrokken, maar het viel me echt op hoe deze kleine verandering een relatief grote impact op me had. Hoeveel dingen je normaal gesproken blijkbaar op routine doet. En hoe verfrissend het kan zijn om die routine eens te doorbreken. Je vaste hardloop rondje in tegengestelde richting lopen is gezond. Je belast je heupen dan op een andere manier, en eigenlijk zou je dus regelmatig moeten wisselen. Dat geldt voor heel veel zaken. Het is fysiek gezien verstandig om bijvoorbeeld regelmatig de instellingen van je muis van rechts naar links en weer terug te wisselen. En iedereen weet dat je regelmatig een andere houding moet aannemen. Even wandelen, rekken of losschudden tijdens een lange werkdag.
 
Maar de fysieke voordelen van afwisselingen verbleken bij de mentale voordelen. Verandering biedt letterlijk nieuwe perspectieven. Het daagt je uit om jezelf te ontwikkelen, grenzen te verleggen, nieuwe dingen te leren. Je bekijkt zaken van meerdere kanten, kunt dingen nuanceren en je wordt (blijft) er flexibel van. Dat heb ik het afgelopen jaar ontdekt toen ik van baan wisselde. Verandering brengt je soms uit balans, maar het brengt je vooral nieuwe inzichten en energie.
 
Begrijp me niet verkeerd. Routines zijn fijn en noodzakelijk. Ze geven een vertrouwd gevoel, zorgen dat je effectief en efficiënt functioneert en helpen je de dag door. Mensen (coaches, inspirators, goeroes) die voortdurend roepen dat je uit je comfort zone moet komen, pfoe, vermoeiend en onnodig! De comfort zone heet niet voor niets zo. Maar toch, af en toe een verandering doet wonderen. Van kleine dingen (een andere route naar je werk nemen, een nieuwe app voor je e-mail, een andere werkplek) tot grote veranderingen (andere baan of functie, verhuizen, aan een opleiding beginnen): het houdt je fit en flexibel.
 

Spreken is Zilver, Luisteren is Goud

Mei 2015 – Veerle Ultee

 

Regelmatig lees ik een communicatieplan. En soms schrijf ik er zelf een. Bijvoorbeeld voor een groot ICT (en dus ook organisatieverander-) project. Meestal kun je de inhoud van zo’n communicatieplan wel dromen. Er staat iets over de context en aanleiding. Dan volgt een hoofdstuk over de kernboodschap. Vervolgens komen de beoogde communicatie doelen (‘iedereen blij en goed geïnformeerd’), doelgroepen (‘vergeet de klant niet’) en de diverse communicatiemiddelen (‘we moeten ook iets met sociale media trouwens!’) aan bod. Een beetje plan eindigt met een heuse ‘contentkalender’ of ‘communicatiem(atr)ix’ waarin per project fase gepland wordt welke boodschap, aan wie en via welk medium gecommuniceerd wordt. dogwithbigears
 
Maar bijna ieder communicatieplan is een half plan. Het woord ‘communicatie’ komt van het Latijnse ‘communicare’ dat zoveel betekent als iets gedeeld of gemeenschappelijk maken. Dat impliceert dat communicatie een werkwoord is en een activiteit met minimaal twee deelnemers: een zender en een ontvanger. Het communicatie plan wordt altijd geschreven vanuit de zendende rol. Er wordt hooguit gekeken naar het effect van de boodschap op de ontvanger. Maar zelden of nooit worden de rollen eens omgedraaid. De activiteit ‘luisteren’ ontbreekt.
 
Ik ben er van overtuigd dat door goed (bewust en zorgvuldig) luisteren, weerstand en communicatieproblemen regelmatig voorkomen kunnen worden. Luisteren kan in allerlei vormen formeel (via een grote enquête) of informeel (bij het koffieapparaat), maar is essentieel. Stel daarbij open vragen, luister actief, toon oprecht belangstelling en licht toe wat je met gehoorde gaat doen. Kortom; stel jezelf open.
 
In het volgende communicatieplan dat ik schrijf of review, komt er een prominent hoofdstuk “Luisteren” terug.
 

LinkedIn Zorro’s

Maart 2015 – Veerle Ultee

 

Vanochtend was het weer zover; hoog tijd om de openstaande LinkedIn uitnodigingen bij te werken. Want die teller loopt om de zoveel weken toch aardig op. Niet dat ik maar eens in de zoveel weken op LinkedIn kom hoor. LinkedIn bezoek ik vrijwel dagelijks; om discussies in groepen te volgen, interessante weetjes van de tijdlijn te halen, om een berichtje te posten of om een nieuw of aanstand contact op te zoeken. Ik check dan ook altijd even de nieuwe connectie verzoeken (uitnodigingen). De personen die ik ook daadwerkelijk ken accepteer ik vrijwel altijd, zie ik een connectie echt niet zitten dan wijs ik een verzoek af (zelden).zorro

 

En toch is het nodig om eens in de vier of vijf weken de uitnodigingen op te schonen. Dat komt dan vooral door – zo als ik ze zelf altijd noem – ‘zorro uitnodigingen’. Onbekenden die je vragen om via LinkedIn een connectie te maken. En dan met enkel de standaard tekst in de utinodiging: “Ik wil u graag toevoegen aan mijn professionele netwerk op LinkedIn.” Helemaal simpel word ik er van. Verplaats je even in de schoenen van de persoon die zo’n uitnodiging verstuurt: Je kent iemand niet maar wil die persoon wel via LinkedIn benaderen. Misschien omdat je een vraag hebt, omdat je die persoon binnenkort verwacht te ontmoeten, of gewoon omdat je het een interessant profiel vindt en je netwerk wil uitbreiden. Op zich allemaal legitieme redenen. Maar vertel dat dan ook wanneer je een verzoek stuurt! Neem op zijn minst de moeite om de standaard tekst aan te vullen met een korte toelichting; een vraag of de reden van het connectieverzoek.

 

Nu ben ik zelfstandig ondernemer. En ik weet dat mensen soms een verzoek verzonden hebben voor ze er zelf erg in hebben (zeker vanuit de app). Misschien is de ‘zorro’ in kwestie wel een heel interessant contact voor mij. En wellicht vloeit er wel een opdracht uit voort. Daarom weiger ik dit soort verzoeken niet direct. Nee ik spaar ze op. En dan eens in de zoveel weken beantwoord ik ze allemaal met mijn eigen standaardtekst: “Beste [naam van de zorro], Bedankt voor je uitnodiging. Kennen wij elkaar al ergens van? Zo ja, dan moet je mijn geheugen even opfrissen ben ik bang! Of is er een andere reden dat je graag contact met me legt op LinkedIn? Ik hoor graag van je, hartelijke groet, Veerle Ultee.” Soms komt er een leuke en legitieme reden retour om contact te leggen. Heel vaak hoor je nooit meer iets van de zorro in kwestie. En soms komt een connectie niet verder dan “ik zag je profiel” of “jij werkt ook bij een gemeente”. Tja; die zorro’s weiger ik alsnog. Wat heb ik immers aan honderden vage LinkedIn connecties?

 

Eruit!

 
Maart 2015 – Veerle Ultee
 

Veel kantoormedewerkers zullen het gevoel herkennen: na een lange werkdag kom je thuis en ben je ‘gaar’. Suf en moe van een lange dag zitten. Nederlanders schijnen daar Europees kampioen in te zijn; we zitten volgens conservatieve schattingen gemiddeld bijna 7 uur per dag. Veel te veel; uit onderzoek blijkt immers dat veel zitten ongezond is. “Meer dan een uur of tien per dag zitten, verhoogt de kans op sneller overlijden met 40 tot 60 procent, vergeleken met mensen die minder dan vier uur per dag zitten.” (Uit Een zittend leven duurt niet lang)

 

Er zijn allerlei innovatieve kantooroplossingen in de maak van sta-bureaus (al aardig ingeburgerd in andere Europese landen) tot loopbanden en fietsbureaus. Maar volgens mij is de oplossing voor veel medewerkers een stuk eenvoudiger; ga eens een rondje wandelen!

 

www.gezondheidsnet.nl

Vervang – als het weer het toe laat – bilaterale overleggen voor een wandel-overleg. Duik tijdens de lunch-pauze niet standaard de kantine in maar spreek met collega’s af om een rondje door het park te doen. Of loop langs de drogist of supermarkt voor wat boodschappen; dan hoef je dat niet meer uit het werk te doen. Maar naar buiten toe kan ook spontaan en alleen. Bezig met een moeilijke notitie? Loop je vast in een moeilijke klus? Zit je in de brainstorm fase van een project? Zoek dan de buitenlucht op. Zuurstof. Een andere omgeving. Fysieke activiteit. Buitengeluiden. Allemaal zaken die je hoofd leegmaken en tegelijk vol stoppen met nieuwe ideeën.

Zeker met de lente in aantocht is dit het makkelijkste én gezondste goede voornemen om alsnog in de praktijk te brengen. Opgewekt een deuntje fluiten en af en toe de pas onderbreken voor een vrolijke huppel versterken het effect :) .